فواره رقصان نشان دهنده تلفیقی استادانه از فناوری، هنر و مهندسی است. از طریق{1}}دقت کنترلشده رایانه، صدها نازل مستقل و-نور با شدت بالا، جریانهای آب را برای انجام حرکات پیچیده-جهشها، چرخشها و الگوهای درهم تنیده-مثل رقصندگان آموزش دیده که به ریتمهای موسیقی پاسخ میدهند، هماهنگ میکنند. هسته اصلی آنها در برنامه نویسی نهفته است: هر شکل گیری آب و انتقال رنگ به طور یکپارچه با نت های موسیقی همگام می شود و اجراهای سمعی و بصری تماشایی با وحدت کامل ایجاد می کند. فوارههای رقصنده که معمولاً در میدانهای بزرگ شهری، مکانهای دیدنی توریستی یا آتریومهای هتلهای مجلل یافت میشوند، از محوطهسازی صرف فراتر میروند تا به نمایشهای هنری عمومی با برنامهریزی منظم تبدیل شوند. آنها جمعیت قابل توجهی را جذب می کنند و تجربیات متمایز و به یاد ماندنی را برای مکان خود ایجاد می کنند.
